30 August, 2011

Մի հատ էլ հին նյութ

այս մեկի թվականը 2004 է ցույց տալիս, չեմ էլ հիշում տպվել է թե ոչ... 


Թե ինչպես Թամանյանը սկիզբը դրեց հայկական Լաս Վեգասին… ու ինքն է չիմացավ թե ոնց

Այս հոդվածը մի գուցե եւ չլիներ եթե մի քանի օր առաջ Ազատության հրապարակին հարող տարածքում որտեղից սկսվում է Հյուսիսային ՙչարաբաստիկ՚ պողոտան չհայտնվեր սովորական կապույտ գույնով,  խնամքով փակված նոր շինարարական հրապարակը։ Փորված ծավալի չափերից ենթադրվում է կապիտալ շինության կառուցում, որն ի դեպ արդեն երկրորդ է այս տարածքում։ Եվ այսպես որոշ գրաֆիկական անձնական ուսումնասիրություններից հետո հայտնի դարձավ հետեւյալ պատկերը՝ եթե 90-ականների սկզբին այս հրապարակի ողջ մակերեսի  47.6%-ն էր կանաչապատ, անցած տարի դրանք կազմեցին 32.1%-ը, իսկ այս տեմպերով դրանք  ամռան վերջին կկազմեն 22%։ Այսինքն Ազատության հրապարակի կանաչապատ մակերեսը վերջին տասը տարում նվազել է 53.8%-ով, այն դեպքում երբ ցուրտ ձմեռներին այստեղ չեն եղել ծառահատումներ։ Այս բոլորը կատարվել են հիմնականում վերջին 3-4 տարիներին։

Եթե մինչ 2001 թվականը այնտեղ կառուցված շինությունները, հիմնականում սրճարաններ, իրենցից ներկայացնում էին թեթեւ ժամանակավոր կառուցվածքներ, ապա անցյալ տարի   ՙփող՚ սարքելու ցանկությունը ստիպեց հասարակական զուգարանը վերածել ստորգետնյա քրիստոնեական օջախի (ըստ մինչեւ վերջերս այնտեղ ամրացված ցուցանակի), որի օդափոխության սարքավորումները վերջին ամիսներին փոխարինեցին այդ կառույցի վերգետնյա ցուցանակին: Չբավարավելով այդքանով` վերջերս սկսվեց մի այլ ՙփոսփորում՚ նախկին ՙքրիստոնեության 1700 ամյակին նվիրված մշակութային օջախի՚ անմիջական հարեւանությամբ։

Այժմ թվային մի քանի տվյալներ.
եթե 90-ականների սկզբին Օպերայի թատրոնին հարող հատվածում գտնվող շինությունները (չհաշված Օպերային թատրոնը) կազմում էին հրապարակի 1.5 %-ը, 2001 թվականի  աշնանը կազմեցին 17.5%, այս տարի դրանք կկազմեն 20.5%ª որից 6.9 %-ը կապիտալ շինություներն են£ Այսինքն եթե մի օր քաղաքային մարմինները զգալով նախորդների կատարած ՙազգանվեր՚ գործունեություն կարող են ապամոնտաժել ժամանակավոր թեթեւ կոնստրուկցիաներով կառույցները, ապա մոտավորապես 7% կազմող կանաչավուն ՙպսպղուն՚ քարերով երեսապատված,  ցցված սպիտակ օդափոխության սարքերով շինությունները դժվար թե որեւէ մեկը փորձի վերացնել։ Իսկ մինչ հայ ՙաշխատասեր՚ ժողովուրդը զբաղված իր ճարտար կառուցողական հնարքներով նորից վերաբացվեց ՙՕպերա ակումբը՚, որը բազմաթիվ մտավորականների բողոքներից հետո փակվել էր։ Մեծ սիրով կհրապարկեի այն անձանց աննունների որոնք հենց այդ դեպքի համար ասում էին թե. Թամանյանի լուսամուտը դուռ չեն սարքի` դա անբարոյականություն է… ու այսօր նրանցից ոմանք մաս են կազմում ՙհյուսիային պողոտաների եւ ճառագայթների՚ անվան տակ տեղի ունեցող էկոլոգիական եւ պատմամշակութային ՙջարդին՚՝ ասել է ալան-թալանին։ Իսկ ինչ վերաբերում է հոդվածի բուն պատճառ հանդիսացած շինարարությանը, ապա անկախ նրանից թե տվյալ շինությունը ինչ հարկայնության է, ինչ գույնի ու որակի է, մի բան պարզ է որ Թամանյանի ծառնուծաղիկը, որը հարում է հեղինակի գլուխգործոցին, ոչնչացնելը անբարոյականություն է: Նրանք ովքեր թույլատրել են նման  երեւույթ թող ֆիքսեն.
եթե իրենք զուրկ են հիշողությունից դա իրենց գործն է, բայց երեւանցիները եւ ճարտարապետական ՙէլիտան՚ դեռեւս չի զրկվել հիշողությունից:


ապագա ճարտարապետ
Սարհատ Պետրսյան 


© 2009 - 2011 /// Sarhat Petrossian

Շատ հին հոդված...

Այս նյութը տպվել է Առավոտ թերթի 2001 թվականի դեկտեմբերի 1-ի համարում։ 
Լավնա... :) Չնայած կարգավիճակի փոփոխությունա եղել, բայց իրականում կարող եմ թվականը փոխել ու ստորագրել հիմա...

ՀԱՐՑԵՐ՝ ՈՐՈՆՔ ՉԵՆ ՏՐՎԵԼ ՆԱԽԱԳԱՀԻՆ

ՙՊրն նախագահ, թույլ տվեք իմանալ, թե ինչու եք միայն այժմ, առաջին անգամ, հանդիպում ՙերեւի թե Ձեր երիտասարդական լավագույն տարիները՚ անցկացրած բուհի ուսանողական եւ դասախոսական կազմի հետ։ Չէ՞ որ նախընտրական արշավի ընթացքում միայն մեկ անգամ հանդիպեցիք ուսանողության հետ, այն էլ ԵՊՀ-ում, այն դեպքում, երբ մյուս թեկնածուները այցելում էին բուհերը մեկ առ մեկ:

Սա այն հարցն էր, որ ես նախ եւ առաջ կուզենայի տալ ՀՀ նախագահին, որին տվել եմ իմ ձայնը եւ, հավանաբար, կտամ նաեւ հաջորդ անգամ£ Կտայի այս հարցը, եթե ես էլ լինեի այն ՙհրավիրյալների՚ շարքում, որոնք մասնակցում էին հանդիպմանը եւ ՙռեկտորատներում չգրված՚ հարցեր էին տալիս...

Բայց չէ որ նախագահի նշած երրորդ տեղեկատվության աղբյուրը շփումներն են հասարակության հետ£ Այդ հասարակության մաս կազմողներին չի հետաքրքրում կաշառակերության մեջ խեղդված բուհական համակարգը, չի հետաքրքրում գրեթե ուսանողների թվին հասցվող դասախոսական ուռճացված թվաքանակը, չի հետաքրքրում ռեկտորների շքեղ աշխատասենյակների հարեւանությամբ գտնվող կիսաքանդ ու խոնավ լսարանները, չի հետաքրքրում այն, որ տպագրվում են դասախոսների թեկնածուական աշխատությունները, այն դեպքում, երբ իրենք պարտավոր են երկարաշունչ դասախոսությունները գրի առնեն, որպեսզի վերջում ստանան թվանշան... Իսկ ուսանողական խորհուրդների կամ արհկոմներիª ռեկտորներին կցված լինելու մասին չեմ խոսում, թե չէ կարիք կլինի վերանայել հանդիպմանը մասնակցածների անվանացանկը գրեթե ամբողջությամբ: Կտայի այս բոլոր հարցերը նախագահին, որը, երիտասարդ լինելով, այնքան էլ հաշվի չի նստում երիտասարդության կարծիքին, որը հենց իր ընտրազանգվածում շատ մեծ դեր է կարող ունենալ ու ապավինում է հենց իր խոսքերով ասած ՙթայֆաներին՚ ու հետո նեղանում է ՙռեկտորատներում գրված հարցերից՚:

ՍԱՐՀԱՏ ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԵՃՇՀ¬ի Ճարտարապետության
ֆակուլտետի 5-րդ կուրսի ուսանող


© 2009 - 2011 /// Sarhat Petrossian

26 August, 2011

ճտին պարտքը


Երեկ մի դեպքի վկան եղա որ ինձ կարելիա ասել ցնցել բավականին խորը։ Ու մտածում էի արդյո՞ք այդ մասին պետք է գրեմ թե ոչ... մտածեցի դրա հանրայնացումը միգուցե այդքան էլ գեղեցիկ չընկալվի։

Սակայն այսօր որոշեցի տնտղեմ թե ինչ կատարվում Մենք ենք մեր քաղաքի տերը նախաձեռնության կողմից ստեղծված Ֆեյսբուքի Բաց ճարտարապետական ֆորումի անցուդարձը (իդեպ որի անդամությունից հրաժարվել եմ, բայց պարբերաբեր նայում եմ ինչ է կատարվում)։ Այնտես Վահրամ Սողոմոնյանթ Վիշապների այգու հաղթանակի միջոցառման հրավերն էր տեղադրել որի տակ եղած մեկնաբանությունները ներկայացնում եմ առանց խմբագրման.

Vahram Soghomonyan ճարտարապետների օգնոթյամբ էս հաղթանակները մի քանի անգամ ավելի շատ կլինեն ..........

Telemak Arch դե ճարտարապետները ինչ, ուր՞... օգնությունը ուր~ ինչի մասին ա խոսքը... չճարտարապետներն են որ դիմանում են մեզ...

Telemak Arch կամ սենց... եթե իրավաբանները, քաղաքագետները և պարզապես քաղաքացի չճարտարապետները մեր ճարտարապետների չափ գոնե լինեին էտ մի քանի անգամ ավել հաղթանակից մի քանի անգամ ավել կհաղթանակեինք... Էլ չասած որ, եթե մեր հասարակության կեսի կեսը ճարտարապետների կեսի կեսի որակը ունենաին նման խնդիրները կարող ա իսկզբանե չլինեին... սա դատարկ սառկազմ չի... օրինակ նայենք մեր ԲՈՒՀ երը ճարտ. ֆակուլտետի կոռումպացված լինելը /գրեթե 0/ և այլ դիսցիպլինաների... իրավիճակի, մակարդակի և այլնի կտրվածքը միանգամից պարզ է դառնում...

ու բացահայտվեց մի բան որի մասին վաղուց գիտեի ուղղակի մտածում էի որ մի գուցե կարիք չկա ասելու, սակայն մինչ այդ պատմեմ երեկվա իմ հետ պատահածը։

Հրազդան մարզադաշտի միակ կենդանի հեղինակը դա Գուրգեն Մուշեղյանն է։ Նա երկար տարիներին եղել է թե Երևանի թե Գյումրիի գլխավոր ճարտարապետներ (մի քանի անգամ), ինչպես նաև Երեևանի վերջին գլխավոր հատակագծի, Կենտրոնի գոտիավորման հատակագծի և մի շարք համայնքների գոտիավորման հատակագծերի գլխավոր ճարտարապետը։ Անկախ նրանից որ ես ինքս ունեմ իրենից տրամագծորեն տարբեր մոտեցում առհասարակ քաղաքաշինության վերաբերյալ, սակայն նրա երկար տարիների աշխատանքային փորձի նկատմամբ ունեմ հարգանք։ Սակայն նշված նախագծերի ժամանակ տեղի են ունեցել մի շարք բացթողումների որոնց վերաբերյալ մեր քննարկումները եղել են շատ սուր ու նույնիսկ մի անգամ արժանացել եմ գրեթե փողոցային հայհոյանքների նրա կողմից։ Նրա գլխավորած նախագծերի շնորհիվ կառուցապատման տակ են դրվել Դալմայի այգիները, Նորքի հեռուստաշտարակի լանջերը, փակվել է Գետառը, կանաչապատ տարածքների բալանսն է հակակշռվել ի հաշիվ քաղաքի ծայրամասերի անօգտագործել տարածքների նախագծային կանայ տարածքների։ Կենտրոնի գւտիավորման հատակագծվ են ամրագրվել Երևանի կենտրոնի բակերում սնկի պես բուբնող մի շարք բազմահարկ շենքեր և այլն։ Բայց երեկ նա հուզված բացատրում էր մարզադաշտի շահած մրցանակների, տեղական ու միջազգային արձագանքների, նորմատիվային խնդիրները և այլնի մասին։ Երեևանի հողերը անխնա կառուցապատման տակ դնող Մուշեղյանի տան շեմին իջել էր օտարումը... ու ակամային չեմ հասկանում պետք է լինի մարդ ու հասկանալ այդ մարդուն, թե լինել քաղաքացի ու հիշեցնել այն ամեն ինչ ինքը արել է։

Սակայն այս տարվա հունիս ամսին Երևանի քաղաքապետարանըկողմից տրամադրված առաջադրանքով Հրազդան մարզադաշտի ավտոկայանատեղի տաարծքում կառուցվող ԵՌԱՀԱՐԿ՝ 20 մետր բարձրությամբ առևտրի կենտրոնը միևնույնն է լկտիություն է։ Դա ոչ միայն նորմաների խախտում է, քանի որ այդ տարածքը ծառայում է որպես էվակուացիայի տարածք, այլև դա հեղինակային իրավունքի, բնապահապանական փորձաքննության, քաղաքաշինության և մի շարք այլ օրենքենրի ու կարգերի խախտում է։ Ու այստեղ կարևորը նա չէ թե ով է նախագծում ու կառուցում (չնայած մեր փորձառու կոլեգաների համար դա էլ երբեմն կարևոր է) այլ այն որ Գուրգեն Մուշեղյանը այսօր իր կողմից քաղաքի համար գործված ցանցի մեջ է ու պետք է բոլորը հասկանան որ վաղ թե ուշ իրենք բոլոր ընկնելու են նյուն ծուղակը։ Այս անգամ Քաղաքպետի են գձել ծուղակի մեջ նրանք ովքեր նորից իրենց անհագ ամբիցիաների բավարարելու համար նոր բան են մոգոնում որ մի բան ևս սղցնեն կամ էլ հող նախապատրաստեն իրենց օտարումների համար։

Գուրգեն Մուշեղյանը մեզ չէր տրամադրում Գլխավոր հատակագծի օրինակները որպես քաղաքացի, իսկ այսօր նույն հասարակությունը կանգնելու ու մեդիայն հետ միասին պայքարելու է իր իրավունքների համար։ Ու չեմ կասկածում որ քաղաքացիական դիրքորոշման ու մարդկային արժանապատվության համատեղմամբ այս ամենը կդառնա բոլորիս սեփականությունը ու այս նախաձեռնություն-դավադրության հեղինակները կբացայտվեն։

Իսկ սա հենց էնա որ Telemak Arch-ը կարծումա ճարտարապետները սուրբ են ու իրանք են արել այս ամենը։ Ճիշտա շատ մարդիկ պետք է ունենան քաղաքացիական ավելի խորը գիտակցություն, բայց ճարտարապետների մի ստվար խումբ չունենալով ոչ միայն այդ գիտակցությունը, չեն ունեցել մասնագիտական արժանապտվություն այս ամենից խուսափելու։ Նա սխալվումա քանի որ սողացող ճարտարապետներն են ոմանց հարց լուծող դարձրել ու գձել մասնագտների պատիվն ու հարգանքը հասարակությունում։ Անկսզբունք ճարտարապետներն մեղավոր Նաերկ Սարգսյանի բոլոր մեղքերի համար, ովքեր առիթը բաց չեն թողնում նրա ձեռքը սեղմեն ու արժանան նրա բարհաճությանը...

Եթե այսօր մի հոգի գոնե Մուշեղյանին հիշեցնի որ ինքը ինչա արել, չինովնիկ ճարտարապետներն էլ կհասկանան որ իրանց պողոտաները նույն ճակատագրին են արժանանալու.... կամ ավելի վատ։ Չնայած նրան որ ես դեռ հույս ունեմ որ Telemak Arch-ի ու իմ սերունդը ավելի լայնախոհ կլինի, չնայած նրան որ ֆորումկ էջերում ես դա դեռ չես տենում...



© 2009 - 2011 /// Sarhat Petrossian

16 August, 2011

Բողոքողները...

 Ջուխտակ վանքԵՐ...


 Մակարավանքում Մկրտարան 


 Մակարավանքում հատակապատում... 
թե խի չեմ ջոգում....


Մակարավանքում խորան-ա-ռեմոնտ

 Մակարավանքի մաման...


Դիլիջան համա հայկական ֆինանսական կենտրոնի 
եվրո պատմա ֆինանսա երկրագիտական թանգարան


Հավանաբար Տիգրան Մեծ

Հաղարծին ա ԹԱՓ...


 Ռեստավրացիա ա լա Կասկադ

 
 Շեյխ Լուսավորիչ


 քֆուր...


 սա գոմ չէ, 
այլ Հաղարծինի փոքր եկեղեցու Խորանն է


 ռեստավրացիոն տրյուկների բռնաբարում


 Հաղարծնին ***-պատկերը

 Չափագրված է 21-րդ դարում


 օբշիվկա...

 Պարզ լճի ստայանկան... կարար վաբշե ջրի վրա կախած լիներ...


Պարզ լճի հարևանությամբ տանում էին ինչ որ արմատուրաներ դեպի անտառ... 
Զարգացրեք Ձեր պատկերացումը....


© 2009 - 2011 /// Sarhat Petrossian