20 April, 2013

Հարցազրույց ճարտարապետ Սարհատ Պետրոսյանի հետ


Նարեկ Սարգսյանը եւ իր թիմն ի վիճակի չեն խնդիրներ լուծելու
Հարցազրույց ճարտարապետ Սարհատ Պետրոսյանի հետ
Հեղինակ՝ Ֆելիքս ԵՂԻԱԶԱՐՅԱՆ
Հղումը՝ http://www.hraparak.am/119384/


-Դուք հետեւո՞ւմ եք Երեւանի ավագանու ընտրություններին մասնակցող քաղաքական ուժերի նախընտրական ծրագրերին: Քաղաքաշինական առումով բավարա՞ր են դրանք:

- Այս ավագանու ընտրությունները համեմատելով նախորդների հետ, էականորեն բարելավվել է, այսինքն՝ ծրագրերում եւ այն տեքստերը, որ արտաբերվում են նախընտրական շրջանում, դրանց մեջ քաղաքային տնտեսության գրագիտության զգալի բարձրացում կա: Մետրոպոլիտենի գաղափարը, քաղաքի գլխավոր հատակագծի մասին խոսելը շատ արժեքավոր ձեռքբերումներ են: Մտածում ես՝ այդ ծրագրերն այդքան քաղաքականացվել են, լա՞վ է, թե՞ վատ: Քաղաքականացվելը նպաստում է, որ դրանք լինեն ավելի մրցակցային, այդ առումով միգուցե լավ է:


- Որպես ճարտարապետ, համեմատության մեջ, ինչպե՞ս կբնորոշեիք կուսակցությունների նախընտրական ծրագրերը:

- Շատ մակերեսային դիտարկելով, կարծում եմ, որ ամենալավը Դաշնակցության ծրագիրն է՝ ամենայն մանրամասնությամբ գրված, շատ ավելի հայեցակարգային խնդիրներ է դնում. Կենտրոնում բացառել բնակելի կառուցապատումը, որ որեւէ մեկի մոտ չենք հանդիպում: Մյուսների տեքստերը մասնագիտական առումով բավականին թույլ են: Շատ տպավորված եմ Վահագն Խաչատրյանի հեռուստաելույթով, մոտեցումները բավականին տպավորիչ էին եւ կարող են բավականին դրական լինել: Խորապես հիասթափված եմ ՀՀԿ-ի նախընտրական ծրագրից, որեւէ մասնագիտական մոտեցում չկա հատկապես քաղաքաշինական մասում: Քաղաքաշինական խնդիրների լուծումը նորից կետային է, ասենք՝ Կոմիտասի թանգարան, Կոնդի մասին, եւ քաղաքաշինությունը չկա: Այդ մոտեցումն էր քաղաքապետարանի նախկին տարիների քաղաքաշինական քաղաքականության մեջ: Ցավոք, «Ժառանգության» ծրագիրը դեռեւս չկա, որպեսզի կարողանանք դատողություններ անենք:


- Ո՞րն է քաղաքաշինության ամենախոցելի կետը, եւ ինչի՞ հետեւանքով է այս ամբողջ կառուցապատման խառնաշփոթը:

- Այսօր Երեւանը շատ խորը քաղաքաշինական խնդիրներ ունի՝ բոլոր լանջերի կառուցապատումը, իսկ այսօր Երեւանում գոյություն չունի քաղաքաշինական քաղաքականություն, բացարձակ չկա: Կան կետային լուծումներ, որոնք գլխավոր ճարտարապետը եւ իր մերձավորներն ինչ-որ տեղերում դնում են շենքեր: Չկան նորմեր ու չափանիշներ, եթե դրանք սկսեն գործել, ապա այն կոռուպցիոն համակարգը, որի գագաթին կանգնած են հայտնի մարդիկ, հանձին գլխավոր ճարտարապետի, կսկսի չաշխատել: Այսինքն՝ այդ նորմերի, գլխավոր հատակագծի չգոյությունը, դրա վարկաբեկումը նպաստում է հզոր կոռուպցիոն համակարգի, որը կերակրում է  բազմաթիվ մարդկանց, ճարտարապետների, որոնք քաղաքաշինությունից առհասարակ գաղափար չունեն:


- Ի՞նչ մոտեցումներ են անհրաժեշտ բարեխիղճ քաղաքաշինության համար:

- Երեւանի գլխավոր նախագծում եւ քաղաքապետարանի ամենօրյա աշխատանքում չեմ տեսնում քաղաքի կառավարման հայեցակարգը, տեսնում եմ միայն զարգացում, իսկ զարգացում հենց այնպես չի լինում, այն պետք է կառավարես: Իսկ մենք անկառավարելի զարգացում ենք ունենում, մենք կետային «խծբ» տրամաբանությամբ կամ ինչ-որ այլ պատճառներով, փողի համար, իրականացնում ենք ինչ-որ քաղաքաշինական զարգացում, դրա արդյունքում չենք տեսնում չափանիշներ, չեն երեւում այն գործոնները, որոնք անհրաժեշտ են քաղաքի կառավարմանը, որովհետեւ, բառիս բուն իմաստով, քաղաքապետարանի մերձակայքում չկան նման ճարտարապետներ, որոնք տիրապետեն այդ գործիքներին: Ես հավատացնում են ձեզ, որ բոլոր որակյալ մասնագետները քաղաքաշինական գործընթացի հետ որեւէ կապ չունեն, իսկ Նարեկ Սարգսյանը եւ իր թիմն ի վիճակի չեն դրանք անելու: Նարեկ Սարգսյանը կոռումպացված ճարտարապետ է, իր կազմակերպությունում միանգամից հարստացել են եւ դարձել են պատվերների տեր, այդ ո՞ր մի ճարտարապետական արժանիքի շնորհիվ: Այսօր նայում ես եւ տեսնում, որ ավագանու ցուցակի մեջ նորից Լեւոն Իգիթյանը կա եւ մյուսները, փաստորեն, քաղաքականության մեջ փոփոխություն չի եղել: Ես շատ ցավ եմ ապրում, որովհետեւ նոր մարդիկ, որոնք հայտնվել են ՀՀԿ ցուցակում, թվում է, թե նոր որակ պետք է լինի, բայց տեսնում ես, որ նույն տրամաբանությամբ շարունակում են, եւ ծրագրում էլ է այդպես երեւում:


- Իսկ ծածկած շուկայի խայտառակությո՞ւնը, որի դեմը պարզապես չենք կարողանում առնել, Երեւանի կենտրոնի շնչահեղձող կառուցապատո՞ւմը, որ արդեն ասեղ գցելու տեղ չի մնացել:

- Երեւանի կենտրոնի մասին օրենքի ստեղծումը բացարձակ անգրագիտություն է, որովհետեւ քաղաքի կենտրոնի համար օրենք չի լինում, քաղաքները կառավարվում են իրենց քաղաքաշինական փաստաթղթերով, ուղղակի պետք է հարգել այդ փաստաթղթերը: Եթե չես կարողանում քաղաքաշինական փաստաթղթերով իրականացնել գործունեությունը, նշանակում է՝ անկարող ես: Դա ցույց է տալիս այդ ամբողջ թիմը, որն իրականացրել է իր անկարողությունը: Օրենքի մասին խոսակցությունը, ես հավատացնում եմ, խնդիր չի լուծելու, դա ուղղակի ժամանակ ձգել է, թոզ փչոցի է, որովհետեւ այսօր էլ շարունակում են թույլտվություններ տալ: Այդ մասին խոսելուց հետո էլ հենց այլանդակ կերպով սկսվեց ծածկած շուկայի գործընթացը: Եվ սա այս 15 տարիների ամբողջ այլանդակությունների գագաթնակետն է, այսինքն՝ Հյուսիսային պողոտայով սկսված գործընթացը եկել-եկել, հասել է դրան: Եթե մենք այս ավագանու ընտրություններով դրա դեմը չենք առնում, դա շարունակվելու է: Արդեն այդ նույն ամպերը հավաքվել են ԱԳ նախարարության շենքի շուրջ: Այս քաղաքաշինությունը կոլապսի է տանում: Էլ չեմ խոսում սեյսմիկայի մասին, կառուցապատման այս չմտածված խտացումը, որ տեղի է ունենում քաղաքի կենտրոնում, ուղղակի կատաստրոֆա է:


- Իսկ Երեւանի գլխավոր հատակագիծը չի՞ գործում, կառուցապատելիս չե՞ն առաջնորդվում դրանով:

- Ես համաձայն եմ, որ Երեւանի այսօրվա գլխավոր նախագիծը չի համապատասխանում ներկա խնդիրներին, բայց եթե Սահմանադրությունը չի համապատասխանում քո երկրի օրենքներին, դու չես խախտում, կանգնեցնում ես ինչ-որ գործընթաց, կատարում ես Սահմանադրության փոփոխություն, որ սկսի աշխատել: Մենք այսօր ինչ-որ մարդկանց բերանով լսում ենք, որ գլխավոր նախագիծը վատն է, եւ տեղի է ունենում դրա խախտում: Ամեն ինչ գլխավոր նախագծի խախտում է. ինչ որ տեղի է ունեցել այս վերջին տարիներին, մեկ-երկու բան հազիվ գտնես, որ համապատասխանում է գլխավոր նախագծին: 12 տարի է՝ փորձում ենք քաղաքաշինության ոլորտում մի քիչ քաղաքակիրթ ոճ ներկայացնել, չի ստացվում: Քաղաքի այսպիսի կառուցապատումը, որի համար սերունդները տասն անգամ ավելի են հատուցելու, տանում է մի կետ՝ դա գլխավոր ճարտարապետարանն է՝ հանձին մի մարդու, որին հանում ես, մեկ ուրիշին ես դնում, ոչինչ չի փոխվում, դա կոռումպացված կառույց է, որը մինչեւ արմատախիլ չլինի, մեր քաղաքում այս խնդիրներն ունենալու ենք: Կամ ավագանին է սկսում աշխատել, ճնշում գործադրել գլխավոր ճարտարապետարանի վրա: Հակառակ դեպքում քաղաքը շատ մեծ կորուստներ է կրելու:


-- © 2009 - 2013 // urbanlab Yerevan, an Institute for Democratization of Urban Planning /// www.urbanlab.am

Երևանի ավագանի սուրճի բաժակի կարգավիճակ ուներ


Հեղինակ՝ Սիրանույշ Պապյան
Հղումը՝ http://lragir.am/index.php/arm/0/interview/view/81543


Մեր զրուցակիցն է քաղաքաշինարար, ճարտարապետ Սարհատ Պետրոսյանը։

Սարհատ, մայիսի 5-ին Երևանի ավագանու ընտրություններ են, արդյոք հետևե՞լ եք կուսակցությունների ծրագրերին, սա ի վերջո ավելի քաղաքակա՞ն, թե քաղաքային ընտրություններ են:

Ի սկզբանե Երևանի ավագանու ինստիտուտի ներդրումը նպատակ ուներ այն չքաղաքականացնել: Կարծում էի, որ գոնե մինչև այս ավագանու ընտրությունները մեկ անգամ կվերանայվի Երևանի մասին օրենքը, և փորձ կարվի փոխել եղած կառուցվածքը, քանի որ եթե ԱԺ-ի դեպքում հարյուր տոկոսանոց համամասնականի կողմնակից եմ, քաղաքի դեպքում համամասնականն այնքան էլ ճիշտ չէ, Երևանի նման մեծ միավորի, 1-2 միլիոնին մեկ ղեկավարը բավական չգործող մեխանիզմ է, քանի որ երևանցու և քաղաքապետի կապը տեսականորեն խզվում է, հետո գալիս են վարչական ղեկավարները, որոնք ընտրովի չեն: Այսինքն՝ եթե ինչ-որ փոփոխություն լիներ, ես անպայման կառաջարկեի անցնել Երևանի ավագանու մեծամասնական տրամաբանության, Երևանը տրոհվեր շուրջ 60 և ավելի մասերի՝ յուրաքանչյուրում մոտ քսան հազար բնակչով:

Բացի այդ, դիսկուրսը, որ այսօր գնում է, շատ քաղաքականացված է այն առումով, որ այն կրկնում է մեր երկրում առկա քաղաքական դիսկուրսին: Այն տեքստերը, գաղափարները, որ հնչում են, ռոմանտիկ հուզիչ արտահայտություններ են, քաղաքական հստակ արտահայտություններ են, որոնք որևէ մեկին չեն հետաքրքրում: Դրանցում չկան քաղաքի կառավարման ռադիկալ փոփոխությունների մասին առաջարկություններ ու գաղափարներ։ Քաղաքացիական հասարակության ճնշման արդյունքում Երևանի քաղաքային կառավարման մեջ առաջընթաց չենք կարող չնկատել, այսօր Երևանի քաղաքապետարանի աշխատաոճում տեղի են ունեցել փոփոխություններ, նոր գաղափարներ են դրվում սեղանին: Նախ, քաղաքապետարանը սկսել է թափանցիկ աշխատել, հանրային կարծիքին մեծ ուշադրության  դարձնել: Կանաչ քաղաք ունենալու ձգտում կա, նույնիսկ երբեմն չափազանցված: Բացի այդ, սկսել ենք խոսել  օլիգոպոլիաների մասին, որոնք թեև չեն քանդվում, բայց եթե նրանք պրոֆեսիոնալ արվեն, կարողանան լուծել կադրային խնդիրներ, միգուցե ամեն ինչ իր տեղն ընկնի: Հուսով եմ՝ դա կհասնի նաև քաղաքաշինության ոլորտի օլիգոպոլիաներին։


Փակ շուկայի դեպքում կա հասարակական մեծ ճնշում, բայց մշակույթի նախարարությունն ու քաղաքապետարանն անզոր են, այս դեպքում ձեր նշած կադրային փոփոխությունն ի՞նչ կարող է փոխել:

Ճանաչելով կառուցապատողին և իմանալով քաղաքաշինական առկա դրվածքը, ես որևէ հիմք չունեմ լավատես լինելու: Ինչու եմ միշտ շեշտադրումը կադրերի վրա անում, որովհետև մենք չգիտենք՝ մշակույթի նախարարությունը կամ քաղաքապետարանը ինչ ջանք է գործադրել կոնկրետ Ծածկված շուկայի խնդրի լուծման դեպքում, փոխարենը մի չինովնիկ կարող է ասել՝ բա չհասկացանք, Պողոս Պողոսյանի շենքի դեպքում ինչի՞ նույն ոգևորությամբ չէիք պայքարում: Այսինքն՝ այստեղ հեղափոխական փոփոխություններ ունենալու համար հենց կադրային խնդիրն է կարևոր՝ իհարկե հիմքում ունենալով համակարգային խնդիրները, բայց նրանց մեջ պետք է լինի հստակ կադրային քաղաքականություն, որովհետև այն կոռումպացված չինովնիկները, ովքեր թույլ են տվել այս ամենը տեղի ունենա, իրենք չեն կարող մարդկային և բարոյական առումով վաղն աշխատել այլ կերպ: Եվ երբ քաղաքապետարանում հիմա երիտասարդական անցումի հարցն է քննարկվում, ես հիմքեր չունեմ նրանց հավատալու: Այս ամենով հանդերձ, ներքին զգացողություն ունեմ, որ Շուկան վերադարձվելու է նախկին տեսքին մոտիկ ինչ-որ վիճակի՝ բնականաբար որակապես նոր կադրեր ներգրավելով։


Այսինքն՝ Սերժ Սարգսյանն էլի կգա կասի՝ Տարոն ջան, սիրուն չի:

Միգուցե։ Բայց քանի դեռ մարդիկ պատասխանատվություն չեն կրում այդ այլանդակության համար՝ սկսած կառուցապատողից, վերջացրած վախկոտ կամ կոռումպացված չինովնիկից, ապա մենք անընդհատ նույն կետում ենք մնալու, օրինակ ԱԳՆ-ը, Երիտասարդական մետրոյի անցումը, մի քանի օր առաջ լսեցի նորից Կոնդի մասին են սկսել մտմտալ։
Ի դեպ, ՀՀԿ ցուցակում  և նույնիսկ առաջին եռյակում կան մարդիկ, որ ինձ համար ընդունելի են, բայց այն կուսակցությունը, որն իր համակարգում պահել է Երևանի գլխավոր ճարտարապետի պաշտոնը զբաղեցնող անձին, այն կուսակցությունը, որն իր ավագանու ցուցակում պահել է մեկ այլ ուրիշ պուլպուլակասեր, ինձ համար այդ կուսակցությունն այլևս վստահություն չի ներշնչում։ Ավելին, ցուցապաստառներում տեսնում եմ բաձրահարկերով պատված Երևան, որտեղ չկան մեր քաղաքային սիմվոլները, որ յուրաքանչյուր երևանցու հետաքրքրում են, և սա մշակութային խնդիր է: Պաստառներից դատելով՝ այդ Երևանում գոյություն չունեն պատմությունն ու քաղաքային մշակույթը, չնայած այն փաստին, որ դրան նվիրված հոլովակ աչքովս ընկավ։ Սա շատ խորը մշակութային խնդիր է: Եվ եթե օրինակ ես շատ ուրախանում էի, որ նախագահական ընտրությունների քարոզարշավին Հյուսիսային պողոտան ցույց չէին տալիս, և ես հասկանում էի, որ հասկացել են, որ այդ աղբը չի կարելի ցույց տալ, Մատենադարանի շենքն է ցույց տրվում, որն այս համընդհանուր  գորշության մեջ մի քիչ գրագետ արված շենք է միայն և գլուխգործոց է դառնում մյուս այլանդակությունների ֆոնին միայն։ Փաստորեն ավելի լավ Երևանը ամեն դեպքում այն Երևանը չէ, որը ես եմ պատկերացնում:


Այս պարագայում ո՞ւմ պետք է վստահել քաղաքի ղեկավարումը, քաղաքի ճարտարապետությունը, երբ մենք ունենք գլխավոր դիզայների օրինակը, որն ասում է, որ գլխով պատասխան է տալիս քաղաքի յուրաքանչյուր ձևավորման համար, և ավելի անճաշակ դարձնում ամեն ինչ:

Քաղաքապետարանին վերաբերում են միայն քաղաքաշինական խնդիրները: Առհասարակ պետք է ազատվել գլխավոր ճարտարապետի կամ դիզայների հորինված պաշտոններից։ Այդ գործով պետք է զբաղվեն քաղաքաշինարարները, կամ ցանկացած մարդ, նույնիսկ իրավաբան։ Այդ պաշտոնը զբաղեցնողները պետք է տիրապետեն հանրային կառավարման մեթոդներին ու վերջ։ Երբ մենք այսօր նշանակում ենք քաղաքի գլխավոր ճարտարապետ, նա իր թիմով գալիս է, և կոռուպցիոն մի ամբողջ բուրգն է դրվում, և այսօր Երևանի բոլոր շենքերը 20-25 հոգի են նախագծում: Ցավոք, վերջին 4-5 տարիներին արատավոր մեկ այլ բան եղավ՝ այդ խունտային միացան երիտասարդներ։ Առհասարակ, նախկին կոմսոմոլի հոգնաբանությամբ չինովնիկ-քաղաքական գործիչների այս նոր տեսակը, որ մտնում է քաղաքական դաշտ ու ապականում նաև քաղաքացիական ակտիվիզմը, որը երկրի ամենամեծ ձեռքբերումներից է, շատ վտանգավոր է։ Երիտասարդ լինելն ու դոշին կպցրած կրծքանշանը միակ չափանիշը չպետք է լինեն: Այս ընտրություններում կան երեք ինչ- որ բան ասող ցուցակներ՝ ՀՀԿ, մի քիչ ավելի հասկանալի և ընդունելի է Բարև, Երևան-ի ցուցակը, մի քիչ ավելի քիչ՝ ՀԱԿ-ի ցուցակը, մյուսների մասին չեմ խոսում, քանի որ առաջին երկու տեղերից հետո որևէ մեկին չեմ ճանաչում, բայց ասածս ցուցակները նոր որակ են տալու քաղաքին: Նախորդ ավագանին Ձեր այս սուրճի բաժակի կարգավիճակն ուներ, չէր աշխատում, այս ավագանին կարող է և պետք ազդեցություն ունենա խնդիրների ավելի որակյալ լուծման համար:



-- © 2009 - 2013 // urbanlab Yerevan, an Institute for Democratization of Urban Planning /// www.urbanlab.am

18 April, 2013

Այլ կարծիք Սևադա Պետրոսյանի հետ

Վերջին տարիներին մենք ականատես դարձանք  այս կամ այն կասկածելի քաղաքաշինական նախագծի հետ կապված բուռն քննարկումների, որոնք հաճախ վերածվում են քաղաքացիական շարժումների: Երբեմն ակտիվիստներին հաջողվում է կասեցնել այդպիսի նախագծերի իրականացումը, ինչպես Մոսկվա կինոթատրոնի և Մաշտոցի այգու դեպքում, որոշ դեպքերում էլ վիճելի քաղաքաշինական նախագծերն իրականացվում են, ինչն, ակտիվիստների կարծիքով, անդառնալի վնաս է հասցնում քաղաքին: Մեր վիդեո-բլոգի այս թողարկման մեջ զրուցում ենք Երևանի քաղաքաշինական խնդիրների մասին՝ այդ նախաձեռնություններից մի քանիսի ակտիվ մասնակից, ճարտարապետ Սևադա Պետրոսյանի հետ:




-- © 2009 - 2013 // urbanlab Yerevan, an Institute for Democratization of Urban Planning /// www.urbanlab.am

03 April, 2013

Նորից Կոնդի մասին...




Շուտով կլրանա տասը տարին ինչ ուրբանլաբի հիմնադիրիներով ու մեր գործընկերներ հետ միասին փորձում ենք Երևանի Կոնդ թաղամասի պահպանության վերաբերյալ ինչ-ինչ քալյեր ձեռնարկենք։ Երևան ամսագրի վերջին համարը անակնկալ էր ու կարծես թե այս ամբողջ ճանապարհի ամենշոշափելի արդյունքներից մեկը։ Շնորահակալ ենք ամսագրի աշխատակազմից ու այս տարիների ընթացքում մեջ աջակցած ու խանգարած անձանց... 

Ստորև ներկայացնում ենք ուրբանլաբ Երևանի հիմնադիր, ճարտարապետ Սևադա Պետրոսյանի տեքստը.

2004 թվականին գործընկերոջս` Սարհատ Պետրոսյանի հետ սկսեցինք հետաքրքրվել Կոնդով, քանի որ, մեր կարծիքով, այս տարածքը Երևանում պահպանված միակ ինքնաբուխ քաղաքաշինական միավորի լավագույն օրինակն է: Կոնդի պահպանության քաղաքացիական նախաձեռնություն հիմնեցինք, մեր ընկերներն էլ միացան մեզ: Փորձեցինք սևեռել մարդկանց ուշադրությունը ոչ միայն Կոնդի բնակիչների վատ կենցաղային պայմանների, այլ նաև այս տարածքի ճարատարապետական կարևորության վրա:

2011 թվականի վերջին, երբ վերակազմավորվեց «
ուրբանլաբ Երևանը» , մենք կրկին անդրադարձանք Կոնդի խնդրին: Որոշեցինք հետազոտություն անցկացնել, որովհետև այդ տարածքի վերաբերյալ նյութերը սահմանափակ են: Մեզ միացան կամավորներ, միասին ուսումնասիրություններ կատարեցինք հենց տեղում:

Մե
նք Կոնդի վերականգնման նախագիծը երկու փուլով ենք պետք իրականացնում: Առաջինը` հետազոտական փուլ, որի ընթացքում բացահայտում ենք Կոնդի յուրահատկություններն ու արդյունքում պատասխան ենք տալիս հետևյալ հարցին` ինչո՞ւ է արժեքավոր և ինչո՞ւ է պետք պահպանել Կոնդը: Նախագծի երկրորդ մասը կոչվում է Կոնդի պահպանման և վերակենդանացմանն ուղված առաջարկների փաթեթ: Բնակիչները պետք է անմիջականորեն մասնակցեն այդ գործընթացին, նախ` ստանալով թույլտվություն սեփական գույքը տնօրինելու և բնակարանները վերանորոգելու վերաբերյալ: Սակայն պարտադիր են ուղորդիչ սահմանափակումները, որպեսզի չվնասվեն պատմական շերտերը:
Ուսումնասիրությունների ընթացքում մոտավոր գնահատել ենք տարածքի վիճակը,
օգտագործված շինանյութերը, տեսողական և որակական արժեքները: Սակայն դա բավականին բարդ գործընթաց է, որովհետև տարածքի քաղաքաշինական հյուսվածքը և շինությունները մաշված են, իսկ բնակիչները, չնայած որ այստեղ ապրող չորրորդ սերնդի ներկայացուցիչներն են, համարյա անտեղյակ են տարածքից: Դժվարություններից մեկն էլ այն է, որ նախագիծը պատվիրված չէ. ֆինանսական ռեսուրսների բացակայության պատճառով ուսումնասիրությունների փուլը ժամանակավոր դադարեցվեց:

Չենք ուզում պաշտոնապես ներկայացնել ու շատ խոսել մեր նախագծերից, քանի դեռ կոնկրետ որոշումներ չկա: Մոտ 70 տարի է Կոնդի բնակիչները սպասում են, որ նրանց շուտով «կփրկեն»: Ուսումնասիրությունները ավարտելուց հետո կներկայացնենք նախագիծը հանրությանը, Կոնդի բնակիչներին,  իշխանություններին և շահագրգիռ բիզնես ոլորտի ներկայացուցիչներին: Ուզում ենք, որ մարդիկ պատկերացնեն, ինչպես կնայվեին Կոնդի տները, եթե բնակիչները հնարավորություն ունենային խնամել դրանք, սրճարաններ, խանութներ ունենային: Պատրաստել ենք արդեն մի քանի էսքիզային տարբերակներ, ներկայացնելով
նաև
համեմատական, օրինակ` Վենետիկի նեղ փողոցներում գտնվող տների հետ: Տարբերությունը միայն այն է, որ Վենետիկում գտնվող տները խնամված են: Այս ամենը մեծ ներդրումներ չի պահանջում` միայն օրենսդրական թույլատվություններ:



-- © 2009 - 2013 // urbanlab Yerevan, an Institute for Democratization of Urban Planning /// www.urbanlab.am